Nie warto się poświęcać dla innych, bo nikt z tego nie skorzysta. Mimo tego że jest to gest miłości.
Mówiąc te słowa nie mam na myśli pomagania innym, dawania dobrego słowa i wsparcia. Poświęcanie się, to próba ratowania drugiego człowieka, kiedy sami nie umiemy pływać. To oddawanie życia za drugą osobę. Zazwyczaj wydaje nam się że, chodzi o drobne rzeczy, ale tak naprawdę chodzi o bardzo ważne czyny i decyzje dla naszego istnienia.
Myślimy, że jak za kimś popłyniemy, to mu się zrobi lepiej i się poprawi, ale tak się nie dzieje. Idziecie obydwoje na dno. Tylko, że ty idziesz nie na swoje dno i nie wiesz jak stamtąd się wydostać, bo nie możesz rozwiązać całkowicie i kompletnie problemu drugiej osoby. Nie masz dostępu do wszystkich danych, wydarzeń i istotnych faktów, które trzeba ze sobą połączyć i nie chodzi o ciebie.
Nie trać swojego życia, bo ich nie uratujesz. Nie dasz rady poruszyć tej góry, tak zbitej materii. Chociaż byś bardzo chciał i się starał. To nie ty masz poruszyć górę, ty możesz dodać otuchy, ale ruszenie z miejsca nie należy do ciebie.
To jakbyś miał odrobić pracę domową za kogoś, a później się dziwisz, że ta druga osoba nic się nie nauczyła i nie wyciągnęła żadnej lekcji z tego zadania. Każdy ma swoją lekcję do odrobienia. Każda trudność, sytuacja bez wyjścia, to tak naprawdę lekcja, którą trzeba przepracować.
Próba ratowania, to odbieranie komuś godności, bo zakładasz, że sobie nie poradzi. To również odbieranie szansy na sukces, naukę, budowanie od nowa fundamentów i siłę.
Te schematy wyciągamy z domu, za każdym razem kiedy chcieliśmy pocieszyć rodzica, rozwiązać za niego problemy, spełnić jego marzenia i złościć się w imię lojalności względem drugiego rodzica. Niekiedy trudno nam to zobaczyć. Jeśli dostrzegasz, że nie żyjesz swoim życiem. Jeśli miałeś żyć i zachowywać się inaczej, niż rodzice, a łapiesz się na tych samych schematach, których nie znosiłeś np. na zamartwianiu, złości, braku pieniędzy, spokoju, braku odpoczynku, to wiesz, że jest to obszar do zmiany schematów. Musi nastąpić czas na porządki i początek twojego życia. Praca nad sobą przynosi ogromne rezultaty i zmiany. Uwalnia z tego co dźwigamy za innych ludzi. To takie uczucie zdejmowania plecaka po długiej podróży, w końcu jest lekko i przyjemnie.
Ściskam,
Anna
Anna Karpinska 